چگونه می‌توان با استفاده از روش کنترل بیماری دیررس گوجه فرنگی گلخانه‌ای، بیماری را کنترل کرد؟

چگونه می‌توان با استفاده از روش کنترل بیماری دیررس گوجه فرنگی گلخانه‌ای، بیماری را کنترل کرد؟

بیماری بادزدگی گوجه فرنگی یکی از بیماری‌های مهم در گلخانه‌های تولید سبزیجات گوجه فرنگی است. قارچ بادزدگی گوجه فرنگی عمدتاً میسلیوم را در بدن بیمار زمستان‌گذرانی می‌کند، در شرایط محیطی مناسب آلوده می‌شود و لکه بیماری اسپورانژیم تولید می‌کند که توسط باد و باران پخش می‌شود، در صورت رطوبت به سرعت جوانه می‌زند و به تیغه حمله می‌کند، تیغه از مرکز گونه معمولی رشد می‌کند و از پایین به بالا گسترش می‌یابد. اسپورانژیم تولید شده روی برگ گیاه مرکزی توسط جریان هوا به گیاهان اطراف برای عفونت مجدد پخش می‌شود. وقوع و شیوع بادزدگی گوجه فرنگی ارتباط نزدیکی با شرایط آب و هوایی دارد و سرعت توسعه آن نیز ارتباط نزدیکی با شرایط کشت گوجه فرنگی و مقاومت گیاه دارد.

 

پیشگیری و کنترل کشاورزی

۱. بین انواع مختلف گوجه‌فرنگی از نظر مقاومت در برابر بیماری تفاوت مشخصی وجود دارد و باید در کشت، به گونه‌های مقاوم به بیماری اولویت داده شود. علاوه بر این، انتخاب مناسب باید با توجه به سازگاری کاه یا منطقه انجام شود. برای کشت در فضای باز، گونه‌های مخصوص فضای باز باید انتخاب شوند؛ برای کشت زودرس، گونه‌های دیررس نباید انتخاب شوند؛ برای مناطق مرطوب یا مناطق مستعد باران، گونه‌های با مقاومت بالا باید انتخاب شوند.

۲. کشت و پیشگیری از بیماری‌ها. تکنیک‌های کشت منطقی، اقدامات زراعی ضروری در پیشگیری و کنترل بیماری‌ها و آفات حشرات هستند. با توجه به اینکه احتمال وقوع بیماری بادزدگی در رطوبت بالا بیشتر است، اقدامات زیر باید انجام شود:

(1) فرآوری بذر: پیشگیری و درمان بیماری از هر جزئیات، بذر یک نکته کلیدی در ضدعفونی کردن است. ابتدا بذرها را با 70٪ پودر مرطوب شونده مانکوزب 500 بار اسپری مایع کنید و سپس در دمای 55 درجه سانتیگراد به مدت 30 دقیقه در آب خیس کنید، پس از غرقاب شدن ناشی از بارندگی بیش از حد، جوانه می‌زند.

(2) کشت مالچ: کشت مالچ گوجه فرنگی می‌تواند تضمین کند که دما و رطوبت خاک ثابت بماند، رطوبت هوا کاهش یابد، شرایطی ایجاد شود که برای رشد گوجه فرنگی مساعد باشد، برای تهاجم باکتری‌ها مساعد نباشد، میزان بروز بیماری را کاهش دهد و به هدف پیشگیری از بیماری دست یابد.

(3) تراکم معقول: با توجه به گونه‌های مختلف و حاصلخیزی خاک، در مجموع 2000 تا 2400 بوته در هر هکتار بکارید. اطمینان حاصل کنید که گیاه در شرایط تهویه مناسب، نور کافی دریافت می‌کند، رشد سالمی دارد و مقاومت آن افزایش می‌یابد. اگر تراکم کاشت نامناسب باشد، بین گیاه، ساقه، برگ و میوه فاصله زیادی وجود دارد و به یکدیگر احترام می‌گذارند، آب، چربی، رشد ضعیف‌تر، رطوبت هوا زیاد، باکتری‌ها برای حمله، مستعد ابتلا به بیماری رایج است. اما تراکم خیلی کم است، اگرچه رشد قوی، رطوبت هوا کم است، اثر مقاوم در برابر بیماری خوب است، اما نمی‌تواند به کل خروجی مورد نیاز دست یابد. در یک کلام، تراکم نوع رشد نامحدود باید کم باشد، در حالی که تراکم نوع رشد محدود باید زیاد باشد.

(4) مدیریت کود و آب: در طول عمر گوجه فرنگی از زمان انتقال نشاء تا دوره گلدهی، رطوبت خاک باید به تدریج از 60٪ به 85٪ افزایش یابد، یعنی 60٪ از دوره نهال، 70٪ از دوره گلدهی، 80٪ از نتایج اولیه، 85٪ از دوره گلدهی. همانطور که گفته می‌شود، "آب است که برداشت را انجام می‌دهد؛ کود است که برداشت را انجام می‌دهد". آبیاری مناسب برای اطمینان از هماهنگی بین رشد تغذیه‌ای و رشد زایشی بسیار مهم است تا مقاومت در برابر بیماری افزایش یابد. کود عامل کلیدی تولید است، کاشت گوجه فرنگی در قطعات زمین باید حداقل حاصلخیزی متوسطی داشته باشد، آماده‌سازی خاک نیاز به کیفیت دارد، خاک سست، کود (1000 تا 3000 کیلوگرم در هر واحد کود دامی با کیفیت بالا)، کود فسفر 50 کیلوگرم در هر واحد، کود پتاسیم 20 کیلوگرم در هر واحد، علاوه بر تأمین کود نیتروژن کافی، کود فسفر و پتاسیم بر عملکرد و کیفیت مهم است، تنها استفاده منطقی از سه عنصر کلیدی، مقاومت گیاه در برابر بیماری‌های گیاهی را افزایش می‌دهد، تهاجم باکتری‌های عامل بیماری بلایت را کاهش می‌دهد و عملکرد خوب را به حداکثر می‌رساند. برعکس، عدم تنظیم صحیح نیتروژن، فسفر و پتاسیم مقاومت گوجه فرنگی را کاهش می‌دهد و بلایت به راحتی پخش می‌شود و بر عملکرد و کیفیت تأثیر می‌گذارد.

(5) شرایط نور و گرما: گوجه فرنگی یک محصول فتوفیلیک است، قطعات کاشت باید دنجینگ باشند، در غیر این صورت رشد گوجه فرنگی نازک و ضعیف می‌شود، میکروب‌ها به راحتی به آن حمله می‌کنند و باعث بیماری می‌شوند. گوجه فرنگی در دمای 20 تا 25 درجه سانتیگراد سازگارترین رشد را دارد، منطقه کاشت گوجه فرنگی شهرستان من منابع سودمند مزرعه را دارد، میانگین دمای سالانه 21 درجه سانتیگراد است، اما در فصل بارندگی، یخبندان زمستان، مه و رطوبت هوا زیاد است، برای حمله میکروب‌ها و آسیب رساندن به آنها خوب است، اگر به موقع کنترل نشود، آفت دیررس به سرعت گسترش می‌یابد، باید به موقع پیشگیری و کنترل سمپاشی انجام شود.

۶ برگ را با چنگال برداشت کنید: بیماری بادزدگی در هوای بارانی، رطوبت بالا، دمای پایین، مه و مه آلود در صبح و عصر به راحتی قابل پیشگیری است، مانند رطوبت نسبی بالای ۷۵٪، دمای بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد. برای تغییر میکروکلیما در مزرعه و کاهش رطوبت هوا، برگ‌های پایینی و شاخه‌های متراکم اضافی گیاه باید حذف شوند تا تهویه مناسب و انتقال نور در مزرعه تضمین شود، به طوری که محیط زندگی باکتری‌ها از بین برود و در نتیجه از بروز بیماری جلوگیری شود.

۷- تناوب زراعی: کشت مداوم محصولات خانواده سولاناسه، خاک‌هایی که مقدار زیادی باکتری دارند و به راحتی آلوده می‌شوند، زیرا بقایای بیماری که در مزرعه کشت باقی می‌مانند، منبع آلودگی زمستانی در ابتدا هستند، بنابراین هنگام کندن نهال‌ها نه تنها باید برگ‌ها و میوه‌های بیماری‌زا را از زمین پاک کرد، بلکه برای جلوگیری از تجمع باکتری‌ها که منجر به وقوع ناگهانی و بزرگ بیماری می‌شود، باید ۲ تا ۳ تناوب با سبزیجات غیر خانواده سولاناسه انجام شود.

پیشگیری و کنترل فیزیکی

کنترل فیزیکی استفاده از روش‌های فیزیکی مانند غربالگری باد، غربالگری، جداسازی آب، جداسازی آب گل و لای و سایر روش‌ها برای انتخاب بذرهای خوب است؛ یا استفاده از روش فیزیکی مانند خیساندن بذر در سوپ گرم برای جلوگیری از رشد و نمو باکتری‌ها به منظور دستیابی به هدف پیشگیری از بیماری. بهداشت مزرعه عمدتاً شامل حذف ساقه‌ها، برگ‌ها، میوه‌ها و سایر بقایای بیماری‌ها در مزرعه و سوزاندن یا دفن عمیق آنهاست تا میزان باکتری‌های خاک تا حد امکان کاهش یابد و احتمال عفونت پاتوژن کاهش یابد تا از بیماری‌ها جلوگیری شود و درآمد افزایش یابد.

کنترل شیمیایی

بیماری گوجه فرنگی در دوره ها و فصول مختلف کشت در شهرستان ما رخ داده است. بنابراین، پس از کنترل کشاورزی و کنترل فیزیکی، علائم بیماری هنوز ظاهر می شود که نیاز به استفاده از وسایل کنترل شیمیایی، سموم شیمیایی برای کنترل کمکی دارد. اهداف اصلی کنترل شیمیایی عبارتند از: پیشگیری و کنترل تهاجم باکتریایی؛ کشتن میکروب ها؛ مهار رشد و توسعه باکتری ها، افزایش ایمنی گوجه فرنگی.

۱. تصفیه خاک: گوجه فرنگی محیط خنثی را دوست دارد، خاک اسیدی، خاک قلیایی را می‌توان با استفاده از آهک زنده بهبود بخشید. باکتری‌های خاک تهدید بزرگی برای تولید گوجه فرنگی در شهرستان ما هستند، علاوه بر انجام کار خوب در ضدعفونی زمین بستر بذر، می‌توان در زمینه ضدعفونی قارچ‌کش‌های طیف گسترده نیز استفاده کرد و عوامل بیماری‌زای موجود در خاک (باکتر یا روی موجود و سایر آفت‌کش‌ها) را کاهش داد.

۲، نهال و برداشت: پس از پیوند زدن علائم سوختگی دیررس برگ، ساقه، میوه، ابتدا به صورت مصنوعی از آن دور نگه دارید، ۵۸٪ یخ‌زدگی زرهی موجود است، پودر مرطوب‌کننده منگنز روی ۵۰۰ بار اسپری مایع، اسپری باید یکنواخت و متفکرانه باشد، به خصوص تا اواسط گلدهی نتیجه حیاتی است، در طول رشد اولیه و نهایی باید به دقت سوختگی دیررس را بررسی کنید و کنترل سازماندهی را به موقع انجام دهید، زمانی که محبوب شد، تأثیر زیادی بر عملکرد و کیفیت خواهد داشت. اگر سویه‌های بیماری مرکزی در مزرعه یافت شوند، می‌توان روش‌ها و عوامل زیر را انتخاب کرد: روش اسپری، اسپری کردن محلول هیدروکلراید پوملو ۷۲.۲٪ ۸۰۰ بار در مراحل اولیه بیماری گوجه‌فرنگی، یا ۷۲٪ اوره ضد یخ‌زدگی • پودر مرطوب‌کننده منگنز روی ۴۰۰-۶۰۰ بار، یا ۶۴٪ یخ‌زدگی • پودر مرطوب‌کننده منگنز روی ۵۰۰ بار، اسپری هر ۷-۱۰ روز، کنترل مداوم ۴-۵ روز. اگر رطوبت انبار خیلی زیاد است یا روزهای ابری را تجربه می‌کنید، می‌توان از روش اسپری پودری مانند استفاده از گری میکرو استفاده کرد. پودر ۱ (۵۰٪ پودر قابل خیس شدن آلکیل مورفولین) با کنترل پاشش پودر، می‌تواند به اثر کنترلی بهتری دست یابد. لکه بیماری ساقه را می‌توان با غلظت بالایی از داروی مایع، چه اسپری برگ باشد و چه داروی پوشش ساقه، هر ۷-۸ روز یک بار، ۲-۳ بار پشت سر هم استفاده کرد، اما توجه داشته باشید که ۱۰ روز پس از استفاده، میوه‌ها را نمی‌توان از بازار برداشت کرد.

 


زمان ارسال: آوریل-03-2019
چت آنلاین واتس‌اپ!