Tomaten-Spéit-Péitel ass eng vun de wichtegste Krankheeten am Tomatenproduktiounsgewächshaus a Geméisgewächsraim. De Pilz, deen haaptsächlech Myzel am kranke Kierper iwwerwantert, Infektioun mat Pathogenen ënner passenden Ëmweltbedingungen huet. Op der Plaz vun der Krankheet produzéiere Sporangien, déi sech duerch Wand a Reen verbreeden. Am Fall vu Fiichtegkeet keimen d'Blieder séier an erreechen eng séier Invasioun. D'Blieder entwéckelen sech vun ënnen no uewen an bilden den Zentrum vun der typescher Varietéit. D'Sporangien, déi um Blat vun der zentraler Planz entstinn, ginn duerch de Loftstroum op déi ëmleiend Planzen verbreet, fir eng Reinfektioun ze féieren. D'Optriede an d'Verbreedung vu Spéit-Péitel hänken enk mat de klimatesche Bedéngungen zesummen, an d'Entwécklungsgeschwindegkeet hänkt och enk mat den Tomaten-Kultivatiounsbedingungen an der Resistenz vun der Planz zesummen.

Landwirtschaftlech Präventioun a Kontroll

1. Et gëtt en gewëssen Ënnerscheed an der Krankheetsresistenz tëscht verschiddenen Tomatenzorten, a krankheetsresistente Sorten sollten am Kultivatioun Prioritéit kréien. Zousätzlech sollt eng entspriechend Auswiel no der Adaptatiounsfäegkeet vum Stoppel oder der Regioun gemaach ginn. Fir den Ubau am oppene Feld sollten speziell Sorten fir den oppene Feld ausgewielt ginn; fir fréi reifend Kultivatioun sollten net spéit reifend Sorten ausgewielt ginn; fir fiicht Gebidder oder reenufälleg Gebidder sollten héichresistente Sorten ausgewielt ginn.

2. Kultivatioun a Krankheetspréventioun. Vernünfteg Kultivatiounstechnike si wesentlech agronomesch Moossname fir d'Préventioun a Kontroll vu Krankheeten an Insektenpest. Well Spéit-Pescht am wahrscheinlechsten bei héijer Fiichtegkeet optrieden, sollten déi folgend Moossname getraff ginn:

(1) Somveraarbechtung: Präventioun a Behandlung vu Krankheeten vun all Detail, d'Somen sinn e Schlësselpunkt vun der Desinfektioun. Als éischt ginn d'Somen mat 70% Mancozeb-Befeuchtungspulver 500 Mol flësseger Sprëtzung gemaach, an dann bei 55 ℃ 30 Minutten a Waasser ageweit, fir datt se no Waasserstaub duerch exzessive Reen sprëtzen.

(2) Mulching: D'Kultivatioun vun Tomatenmulching kann d'Buedemtemperatur an d'Fiichtegkeet garantéieren, d'Loftfiichtegkeet reduzéieren, Konditioune schafen, déi dem Tomatenwuesstum förderlech sinn, fir Bakterieninvasioun ze vermeiden, d'Optriede vu Krankheeten ze reduzéieren an d'Zil vun der Krankheetspréventioun z'erreechen.

(3) raisonnabel Dicht: jee no de verschiddene Varietéiten mat ënnerschiddlecher Buedemfruchtbarkeet, sollt een am Ganzen 2000-2400 pro Hektar planzen. Sécherstellen, datt d'Planz ënner Bedingunge vun enger gudder Belëftung, Liichtduerchlässegkeet, gesondem Wuesstum an enger besserer Resistenz suergt. Wann d'Planzungsdicht ze héich ass, da wäerten d'Planz, de Stamm, d'Blat an d'Fruucht sech géigesäiteg respektéieren. Waasser a Fett wäerte méi schwaach ginn, d'Loftfiichtegkeet ass grouss, Bakterien kënnen iwwerfalen a si ufälleg fir Krankheeten. Wann d'Dicht ze kleng ass, kann d'Wuesstumsstabilitéit an d'Loftfiichtegkeet kleng sinn an de Krankheetsresistenzeffekt gutt ass, awer et kann net déi néideg Gesamtleistung erreecht ginn. Kuerz gesot, d'Dicht vun onendleche Wuesstumsarten sollt kleng sinn, während déi vun endleche Wuesstumsarten grouss soll sinn.

(4) Dünger- a Waassermanagement: Vum Ausplanzen vun de Keimlinger bis zur Bléizäit muss d'Buedemfiichtegkeet graduell vun 60% op 85% eropgoen, nämlech 60% vun der Keimlingszäit, 70% vun der Bléizäit, 80% vun den initialen Resultater, 85% vun der Bléizäit. Wéi et heescht: "Et ass d'Waasser, dat d'Ernte mécht; et ass den Dünger, deen d'Ernte mécht". Déi richteg Bewässerung ass entscheedend fir d'Koordinatioun tëscht dem Nährstoffwuesstum an dem reproduktive Wuesstum ze garantéieren, fir d'Krankheetsresistenz ze erhéijen. Dünger ass e Schlësselfaktor fir d'Produktioun. Fir Tomaten ze planzen, mussen d'Parzellen op der Plaz mindestens mëttelméisseg fruchtbar sinn, d'Buedemqualitéit muss héich sinn, de Buedem muss locker sinn, Dünger, Shi (1000-3000 Kilogramm pro µm héichwäertege Bauerdünger), Fosfatdünger 50 kg/µm, Kaliumdünger 20 kg/µm. Zousätzlech zu der Zufuhr vun ausreechender N-Dünger ass Fosfat- a K-Dünger wichteg fir den Ertrag an d'Qualitéit. Nëmmen eng vernünfteg Zesummesetzung vun den dräi Schlësselelementer ass wichteg fir d'Resistenz vun de Planzenkrankheeten ze erhéijen, d'Invasioun vu Bakterien duerch Spéit-Pescht ze reduzéieren an de gudden Ertrag ze maximéieren. Am Géigendeel, eng falsch Upassung vun N, Fosfat a Kalium reduzéiert d'Resistenz vun den Tomaten, an d'Spéit-Pescht verbreet sech einfach, wat den Ertrag an d'Qualitéit beaflosst.

(5) Liicht- a Hëtztbedingungen: Tomaten sinn eng photophil Kultur, d'Planzeplaze mussen Dangyang sinn, soss wuessen d'Tomaten dënn a schwaach, d'Keimen kënnen einfach iwwerfalen a Krankheeten verursaachen. Tomaten wuessen am adaptabelsten Temperaturberäich vun 20 bis 25 ℃. Meng Grofschaft huet déi virdeelhaft Felder, eng duerchschnëttlech jäerlech Temperatur vun 21 ℃, awer an der Reenzäit, mat Wanterfrascht, Niwwel a grousser Loftfiichtegkeet, sinn d'Keimen gutt fir d'Invasioun a schiedlech. Wann d'Planz net rechtzäiteg kontrolléiert gëtt, kann d'Spéit-Pescht sech séier verbreeden. Et ass néideg, d'Planzen rechtzäiteg ze vermeiden an ze sprëtzen.

6 Blieder mat enger Gabel gepickt: Spéitknäppchen bei Reen, héijer Fiichtegkeet, niddreger Temperatur, Niwwel, Niwwel moies an owes ass am einfachsten ze verbreeden, sou wéi eng relativ Fiichtegkeet iwwer 75%, d'Temperatur tëscht 15 an 25 ℃ si populär. Fir de Mikroklima um Feld ze änneren an d'Loftfiichtegkeet ze reduzéieren, mussen déi ënnescht Foussblieder an iwwerflësseg dicht Branchen vun der Planz ewechgeholl ginn, fir eng gutt Belëftung an Liichttransmissioun um Feld ze garantéieren, fir d'Liewensëmfeld vun de Bakterien ze zerstéieren an doduerch d'Optriede vu Krankheeten ze hemmen.

7. Kulturrotatioun: kontinuéierlech Kultivatioun vu Solanaceae-Kulturen, Buedem mat vill Bakterien, einfach ze kréien, well d'Krankheetsreschter, déi um Kultivatiounsfeld hannerlooss ginn, d'Quell vun der Wanterinfektioun am Ufank sinn. Dofir mussen d'Séiwierker beim Auszéien net nëmmen de Buedem krank maachen, mä och d'Blieder an d'Fruucht, fir d'Akkumulatioun vu Bakterien ze vermeiden, déi zu engem plötzlechen Optriede féieren. Et sollt och 2-3 Mol rotéiert ginn, wann et ëm Geméis vun anere Planzen geet.

Physikalesch Präventioun a Kontroll

Physikalesch Kontroll ass d'Benotzung vu physikalesche Methoden, wéi Som fir Wandfilterung, Filterung, Waasserseparatioun, Bulliwaasserseparatioun an aner Methoden fir gutt Som ze wielen; Oder d'Benotzung vu physikalesche Methoden wéi d'Somen an waarmer Zopp ze leeën fir d'Wuesstum an d'Entwécklung vu Bakterien ze hemmen, fir den Zweck vun der Krankheetspréventioun z'erreechen. Feldsanitatioun besteet haaptsächlech doran, d'Stämm, d'Blieder, d'Friichten an aner Réckstänn um Feld mat Krankheeten ze entfernen an ze verbrennen oder déif ze begruewen, fir d'Quantitéit u Buedembakterien sou vill wéi méiglech ze reduzéieren an d'Chance op eng Pathogeninfektioun ze reduzéieren, fir Krankheeten ze vermeiden an d'Akommes ze erhéijen.

Chemesch Kontroll

Tomatenkrankheeten koumen a verschiddene Perioden a Saisone vum Kultivatioun an eisem Kanton vir. Dofir trieden och no landwirtschaftlecher Kontroll a kierperlecher Kontroll ëmmer nach Symptomer vun der Krankheet op, wat d'Benotzung vu chemesche Kontrollmëttelen a chemesche Pestiziden als Hëllefskontroll erfuerdert. Déi Haaptzwecker vun der chemescher Kontroll sinn: Präventioun a Kontroll vu bakteriellen Invasioune; Keimen ëmbréngen; Hemmung vum bakteriellen Wuesstum a vun der Entwécklung, Verbesserung vun der Immunitéit vun den Tomaten.

1. Buedembehandlung: Tomaten hunn eng neutral Ëmwelt gär, sauer Buedem, alkalesche Buedem kann duerch d'Benotzung vu Kalk verbessert ginn. Buedembakterien sinn eng grouss Bedrohung fir den Tomatenproduktioun an eisem Land. Nieft der gudder Desinfektioun vum Sombett kënnen se och an der Desinfektioun mat breede Fungiziden ugewannt ginn, fir d'Pathogenen am Buedem ze reduzéieren (Bakterin oder Zink an aner Pestiziden sinn disponibel).

2, Keimling an Ernte: No der Impfung vun de Symptomer vu spéitem Peffer op Blat, Stamm a Friichten, déi éischt künstlech Planzung, rechtzäiteg ewechhalen, verfügbar 58% Rüstungsfrost, Mangan-Zink-Befeuchtungspulver 500 Mol flësseg sprëtzen, d'Spray muss gläichméisseg a virsiichteg sinn, besonnesch d'Blummen bis zur Mëtt vum Bléien ass kritesch, wärend der fréier a spéider Entwécklung sollt d'Spéider Peffer suergfälteg iwwerpréift ginn an d'Organisatiounskontroll rechtzäiteg organiséiert ginn, soubal se populär ass, huet e groussen Afloss op den Ertrag an d'Qualitéit. Wann déi zentral Krankheetsstämm um Feld fonnt ginn, kënnen déi folgend Methoden an Agenten ausgewielt ginn: Sprëtzmethod, sprëtzen 72,2% Pomelo-Hydrochlorid-Léisung 800 Mol an der fréier Phas vun der Tomatenkrankheet, oder 72% Frost-Urea • Mangan-Zink-Befeuchtungspulver 400-600 Mol, oder 64% Frost • Mangan-Zink-Befeuchtungspulver 500 Mol, sprëtzen eemol all 7-10 Deeg, kontinuéierlech Kontroll 4-5 Deeg. Wann d'Fiichtegkeet am Gaardeschupp ze héich ass oder et bewölkt Deeg gëtt, kann d'Pulversprëtzmethod benotzt ginn, wéi zum Beispill d'Benotzung vu Gerry Mikropulver 1 (50% Alkylmorpholin-Befeuchtungspulver) Pulversprayung fir d'Kontroll kann e bessere Kontrolleffekt erreechen. Fir d'Behandlung vu Stammkrankheeten kann eng héich Konzentratioun u flëssegem Medikament ugewannt ginn, egal ob et e Blatspray oder e Stammbeschichtungsmëttel ass, eemol all 7-8 Deeg, 2-3 Mol hannereneen, awer passt op, datt d'Fruucht 10 Deeg nom Gebrauch net méi um Maart gepléckt ka ginn.