Стакленичките култури се наводнуваат со нанесување вода на површината на медиумот преку цевки за капка по капка или ленти, рачно со помош на црево, надземни прскалки и стрели или со нанесување вода низ дното на садот преку суборигација, или со користење на комбинација од овие системи за довод. Надземните прскалки и рачното наводнување имаат тенденција да ја „трошат“ водата, а исто така и да го навлажнуваат зеленилото, што го зголемува потенцијалот за болести и повреди. Системите за капка по капка и суборигација се најефикасни и овозможуваат поголема контрола врз количината на применета вода. Исто така, бидејќи зеленилото не се навлажнува, постои намален потенцијал за болести и повреди.